مكن اى گنج لطف حقّ محروم * بنده‌اى چون مرا ز فيض عطا شرف اين بس بود كه سلطانى * تو و آل تراست مدح سرا كن مدد تا ز عترت تو شود * تعزيت سنج و منقبت پيرا خادم العترتش لقب به مديح * از تو و عترت تو باد سزا تا سيه زاغ شب چو بيضه نهد * خواند آن بيضه را فلك بيضا ظل مهر چهارده انوار * باد بر هر سرى چو بر همسا 8525945 خ 0 16 خ پانوشتها